Batu - Bromo de verschrikkelijke

Maandag 22-9. Vanmorgen moeten we weer eens vroeg op, 4:30 om de trein te halen van Jokjakarta naar Jombang, een reis van 4 uur. Daar worden we opgepikt door onze bus, die gisteravond al met de bagage vooruit is gereden. Dan nog twee uurtjes rijden de bergen in, en dan zijn we op onze bestemming Batu. De tocht door de bergen is prachtig, je stompt bijna af als je zoveel natuurschoon dagelijks voorbij ziet komen.

We zijn inmiddels aanbeland op Oost-Java, er wonen hier mensen die oorspronkelijk van het eiland Madoero komen, en die ooit meegeholpen hebben Djengis Khan en z'n Mongolen terug te werken naar Midden-Java. Ze spreken Madoerees, zijn donkerder van huidskleur, en hebben andere gelaatstrekken dan de overige Javanen. Ze zijn opvliegend van aard.
Op midden Java vindt je de nazaten van de Mongolen met duidelijk herkenbare Chinese trekken. En west Java wordt bevolkt door Soendanezen. Zo is heel Indonesie een smeltkroes van rassen, talen, geloven en gebruiken. De gemeenschappelijke taal is het Bahasa Indonesia, dat door iedereen naast z'n eigen taal of dialect wordt gesproken.

Oost Java is dankzij de vulkanische oorsprong een heel vruchtbaar gebied, overal rijst, groenten en fruit.
We verblijven in de nieuwe suites van het Purnama hotel, meer dan schitterend gelegen. En met een fantastisch zwembad onder ruisende palmen.

We zitten we hier in heel Java bijna op de evenaar, het is net of iemand 's morgens om 5 uur op de lichtknop drukt, het is dan in een oogwenk licht. En om 18:00 is het in een klap nacht.
Vanmiddag gaan we lekker zwemmen en vooruitslapen, want vannacht om 1:30 gaan we op stap naar de Bromo vulkaan, en komen dan pas morgenmiddag terug. Java is een en al vulkaan, de laatste uitbarsting was van de Merapi bijna tien jaar geleden. Een vreselijk drama, duizenden doden, tienduizenden beschadigde huizen, een meter as in de straten en stenen zo groot als auto's, die met zoveel kracht de lucht in werden geslingerd dat ze kilometers verder terecht kwamen. Je ziet nog steeds de gevolgen, en het wachten is op de volgende vulkaan die uitbarst. De mensen leven hier op een tijdbom, maar zijn er heel gelaten onder.

Wij hopen dat de Bromo zich nog even een paar dagen rustig houdt, wij gaan vannacht per jeep naar een uitzichtpunt op 2700 meter hoogte, en zien dan de zon boven het vulkaanlandschap opkomen. Vervolgens dalen we af naar de Bromo en kijken dan omgeven door stoomwolken en zwaveldamp in de krater, een hachelijke onderneming, letterlijk adembenemend. Moet je meegemaakt hebben !